Mak w starozytnosci
Mak był również w starożytności uprawiany w niektórych rejonach Europy. Wspominają o jego uprawie i stosowaniu źródła greckie i rzymskie, głównym jednak celem uprawy w Europie było uzyskanie nasion używanych do pieczywa i wyrobu oleju. Stosunkowo późno, bo dopiero około IV wieku p.n.e., prawdopodobnie w czasie wypraw Aleksandra Wielkiego na Wschód, Grecy zapoznali się ze …
Substancje w maku
Kodeina jest alkaloidem, który powstaje przez zmetylowanie grupy fenolowej morfiny. Działa przeciwbólowo około trzykrotnie słabiej na korę mózgową niż morfina, nie wywołuje euforii i nie powoduje przyzwyczajenia. Używana jest głównie jako środek hamujący kaszel. Papaweryna działa przeciwskurczowo, obniża napięcie mięśni gładkich i hamuje ich skurcze. Narkotyna wbrew nazwie nie ma właściwości narkotycznych. Działa słabo …
Wiek i zawartosc substtancji
Zależność między wiekiem a zawartością substancji czynnych w kwiatpstanach jest bardziej skomplikowana. Badania przeprowadzone przez Bayerową (cyt. za Strażewicz, 1950), jak również Borkowskiego (1956) nad rumiankiem rzymskim (Anthemis nobilis) wykazały, że najwięcej . olejku zawierają koszyczki młode w fazie pączków. W miarę rozwoju koszyczków spada w nich procentowa zawartość olejku, natomiast najwyższy plon olejku …
Temperatura a sklad roslin
Reakcja flawonoidów, a zwłaszcza antocyjanów, na temperaturę otoczenia jest różna. Na ogół niska temperatura sprzyja tworzeniu się antocyjanów, niektóre rośliny, np. sałata pod wpływem obniżenia temperatury nabiera zabarwienia antocyjanowego, natomiast latem jest zielona. Istnieje prawdopodobnie optimum temperatury dla syntezy poszczególnych antocyjanów, np. dla kiełków kapusty czerwonej wynosi ono 20 – 30°, przy przekroczeniu górnej …
Swiatlo a substancje lecznicze
Jeśli chodzi o glikozydy, to na ogół obserwuje się dodatni wpływ światła na zawartość w roślinie, co jest zrozumiałe, jeżeli przypomnimy sobie, że glikozydy są uważane za formę substancji zapasowych, gromadzonych przez rośliny przy nadmiarze asymilatów. Heeger (1956) oraz Strażewicz (1950) wykazali Ttorzystny wpływ nasłonecznienia na wytwarzanie się glikozydów nasercowych w naparstnicy purpurowej i …
Agrotechnika kozieradki
Kozieradka wymaga stanowiska ciepłego, najlepiej na skłonie południowym, osłoniętym od wiatru; również gleba powinna być ciepła, przepuszczalna, bogata w wapń, w wysokiej kulturze. W płodozmianie daje się kozieradkę po okopowych na oborniku. Kozieradka jest dobrym przedplonem, gdyż zostawia ziemię pulchną i wzbogaconą w azot. Potrzeby nawozowe i pokarmowe kozieradki, zwłaszcza w naszych warunkach, nie są …
Mak lekarski
Papaver – starołacińskie słowo o nieznanej etymologii. Somnilemm od łac. somnus – sen i f ero – niosę nawiązuje do usypiających właściwości maku. Mak jest rośliną jednoroczną, 100-150 cm wysoką. Łodyga prosta, obficie ulistniona, w górnej części rozgałęziona na l – 4 pędy. Liście dolne o długich ogonkach, liście górne siedzące, wszystkie pokryte warstwą wosku. …
Swiatlo
Intensywność i czas działania światła – obok zaopatrzenia w wodę i w składniki mineralne – – jest podstawowym warunkiem fotosyntezy, a więc i produkcji masy roślinnej. Światło również wpływa na rozwój rośliny i może wywoływać pewne zmiany w składzie chemicznym roślin, m.in. w zawartości substancji czynnych. W miarę zmniejszania intensywności światła bądź czasu naświetlania, …
Czynniki klimatyczne
Dawniej, gdy przeważał zbiór roślin ze stanowisk naturalnych, prowadzono badania nad wpływem na nie całych układów klimatycznych bądź typów klimatu, np. oceanicznego, kontynentalnego, górskiego itp. W miarę rozwoju uprawy poświęca się coraz więcej uwagi poznaniu wpływu poszczególnych czynników klimatu, przy czym znaczenie mają nie tylko duże wahania i ekstremalne warunki, lecz również niewielkie różnice, …
Lukrecja
Nazwa rodzajowa rośliny pochodzi od grec. glykys – słodki i rhiza — korzeń, co wiąże się ze słodkim smakiem korzenia, który przez autorów rzymskich (Pliniusz) nazywany był wręcz radix dulcis – słodki korzeń. W nomenklaturze farmaceutycznej i handlowej stosuje się głównego i odchodzących od niego długich korzeni bocznych, sięgających do kilku metrów w głąb ziemi. …